EMANCIPATION PROCLAMATION | PROKLAMACJA EMANCYPACJI

Ja, Abraham Lincoln, Prezydent Zjednoczonych Stanów Ameryki, oraz Wódz Naczelny ich armii i marynarki, niniejszym proklamuję i deklaruję, iż wojna będzie nadal prowadzona jak do tej pory, dla celu rzeczywistego przywrócenia konstytucyjnej relacji między Zjednoczonymi Stanami a każdym ze stanów wraz z jego ludnością gdzie relacja ta jest, czy też może być zawieszona lub zaburzona.

(PROKLAMACJA 93, 22 września 1862)

 

Przy kolejnym spotkaniu Kongresu zamierzam ponownie zalecić przyjęcie praktycznej metody dostarczania finansowej pomocy, aby można było bez ograniczeń przyjąć lub odrzucić wszystkie tak zwane stany niewolnicze gdzie ludność nie jest zbuntowana przeciwko Stanom Zjednoczonym, a które to stany dobrowolnie podjęły się, albo dobrowolnie podjąć się mogą, natychmiastowego lub stopniowego obalenia niewolnictwa w swoich granicach; a starania na rzecz osadnictwa osób pochodzenia afrykańskiego na tym kontynencie bądź gdzieś indziej, za uprzednio otrzymaną zgodą odpowiednich władz, oraz za przyzwoleniem owych osób, będą kontynuowane.

 

Natomiast pierwszego dnia stycznia roku Pańskiego tysiąc osiemset sześćdziesiątego trzeciego, wszystkie osoby trzymane jako niewolnicy w którymkolwiek stanie, czy też określonej części stanu gdzie ludność jest zbuntowana przeciwko Stanom Zjednoczonym, będą od wtedy i na zawsze wolne; a władze wykonawcze Stanów Zjednoczonych, włącznie z dowództwem armii i marynarki, będą uznawać oraz wspierać wolność owych osób i nie będą podejmować działań utrudniających tym osobom starania, w grupie czy pojedynczo, na rzecz swojej realnej wolności.

 

Rzeczonego pierwszego dnia stycznia, władza wykonawcza określi proklamacją takie stany lub części stanów, jeżeli jakiekolwiek, w których ludność buntuje się przeciwko Stanom Zjednoczonym; natomiast fakt, iż którykolwiek Stan lub jego ludność będą owego dnia w dobrej wierze reprezentowani w Kongresie Zjednoczonych Stanów, przez członków desygnowanych w wyborach gdzie większość osób o zdolności wyborczej decyduje się brać udział, zostanie, pod nieobecność doniosłego a przeciwnego świadectwa, uznany za dowód wystarczający, że Stan taki oraz jego ludność się przeciwko Zjednoczonym Stanom nie buntują.

 

Apeluję tym samym o uwagę dla tytułu prawnego Kongresu, „Ustawa o utworzeniu dodatkowego przepisu prawa wojennego”, z 13 marca roku 1862, o następującym wysłowieniu i kształcie:

 

Postanowieniem Senatu oraz Izby Reprezentantów Zjednoczonych Stanów Ameryki zebranych w Kongresie, następująca treść zostanie upowszechniona jako dodatkowy artykuł prawa wojennego, aby jako taki była respektowana i przestrzegana w armii Stanów Zjednoczonych:

 

Artykuł. — Wszystkim oficerom oraz personelowi armii i marynarki Stanów Zjednoczonych zabrania się używania sił pod ich komendą w celu zawracania uchodźców zbiegłych od służby lub pracy, a którzy mogli byli zbiec od osób przedstawiających względem takiej służby czy pracy roszczenia; natomiast każdy oficer orzeczony przez sąd wojskowy winnym wykroczenia przeciwko temu artykułowi, zostanie zwolniony ze służby.

 

Dział 2. Postanawia się dalej, iż ustawa ta ma wejść w życie z momentem jej przyjęcia”.

 

Odnośnie do działów dziewiątego i dziesiątego tytułu prawnego „Ustawa o supresji insurekcji, karaniu zdrady państwa i rebelii, zajmowaniu i konfiskacie mienia rebeliantów, oraz innych punktach”, z 17 lipca roku 1862, o takim wysłowieniu i kształcie:

 

„Dział 9. Postanawia się, iż wszyscy niewolnicy osób zaangażowanych w rebelię przeciwko rządowi Stanów Zjednoczonych lub ją w jakikolwiek sposób wspomagających, a którzy zbiegli od takich osób i schronili się w szeregach armii; oraz wszyscy niewolnicy schwytani w służbie takich osób lub przez nie opuszczeni, a przechodzący pod kontrolę rządu Stanów Zjednoczonych; oraz wszyscy niewolnicy takich osób znalezieni, bądź którzy przebywali w okupowanym przez siły rebelianckie miejscu, następnie przejętym przez siły Stanów Zjednoczonych, będą uważani za jeńców wojennych i będą na zawsze od swojej służby wolni, a nigdy nie będą ponownie niewolnikami”.

 

„Dział 10. Postanawia się, że żaden niewolnik zbiegły z jednego stanu do drugiego, czy do innego terytorium, lub do Dystryktu Kolumbia, nie zostanie przekazany władzom czy jakkolwiek ograniczony w swobodzie, z wyjątkiem zbrodni czy innego wykroczenia przeciwko prawu, chyba że osoba roszcząca sobie zbiega złoży przysięgę, iż ta osoba, której praca czy służba owego zbiega są należne, jest jego prawnym właścicielem, a nie nosiła przeciwko Stanom Zjednoczonym broni podczas obecnej rebelii, ani też nie udzieliła owej pomocy czy wsparcia; a nikt w służbach armii czy marynarki Zjednoczonych Stanów się nie podejmie, pod jakimkolwiek pozorem, decydować o ważności roszczenia jednej osoby względem służby czy pracy drugiej, ani żadnej takiej osoby nie odda owej, która roszczenie przedstawia, pod karą wydalenia ze służby”.

 

Zobowiązuję niniejszym z mocą rozkazu wszystkie osoby w służbach armii i marynarki Stanów Zjednoczonych do przestrzegania cytowanych wyżej ustaw i działów oraz zaprowadzania ich w odpowiednich sferach swojej służby.

 

O czasie, władza wykonawcza zaleci kompensację wszelkich strat, włącznie z utratą niewolników, dla wszystkich obywateli Stanów Zjednoczonych w czasie rebelii wobec Unii lojalnych (kiedy przywrócona będzie tam, gdzie zawieszona bądź naruszona, relacja konstytucyjna między Stanami Zjednoczonymi a stanami indywidualnymi wraz z ludnością), drogą ustaw z ramienia Zjednoczonych Stanów.

 

Na świadectwo czemu, złożyłem podpis oraz oddałem pod pieczęć Stanów Zjednoczonych.

 

Dokonano w mieście Waszyngton, dwudziestego drugiego dnia września, roku Pańskiego tysiąc osiemset sześćdziesiątego drugiego, a roku Niepodległości Stanów Zjednoczonych osiemdziesiątym siódmym.
ABRAHAM LINCOLN
WILLIAM H. SEWARD, Sekretarz Stanu

*****

PROKLAMACJA 95

Dwudziestego drugiego dnia września, roku Pańskiego tysiąc osiemset sześćdziesiątego drugiego, została wydana przez Prezydenta Stanów Zjednoczonych proklamacja, głosząca, pośród innych punktów, jak następuje:

 

„Iż pierwszego dnia stycznia roku Pańskiego tysiąc osiemset sześćdziesiątego trzeciego, wszystkie osoby trzymane jako niewolnicy w którymkolwiek stanie, czy też określonej części stanu gdzie ludność jest zbuntowana przeciwko Stanom Zjednoczonym, będą od wtedy i na zawsze wolne; a władze wykonawcze Stanów Zjednoczonych, włącznie z dowództwem armii i marynarki, będą uznawać oraz wspierać wolność owych osób i nie będą podejmować działań utrudniających tym osobom starania, w grupie czy pojedynczo, na rzecz swojej realnej wolności”.

 

„Iż rzeczonego pierwszego dnia stycznia, władza wykonawcza określi proklamacją takie stany lub części stanów, jeżeli jakiekolwiek, w których ludność buntuje się przeciwko Stanom Zjednoczonym; natomiast fakt, iż którykolwiek Stan lub jego ludność będą owego dnia w dobrej wierze reprezentowani w Kongresie Zjednoczonych Stanów, przez członków desygnowanych w wyborach gdzie większość osób o zdolności wyborczej decyduje się brać udział, zostanie, pod nieobecność doniosłego a przeciwnego świadectwa, uznany za dowód wystarczający, że Stan taki oraz jego ludność się przeciwko Zjednoczonym Stanom nie buntują”.

 

Takoż teraz ja, Abraham Lincoln, Prezydent Stanów Zjednoczonych, z racji mojego umocowania jako Wodza Naczelnego armii oraz marynarki Stanów Zjednoczonych na czas faktycznej zbrojnej rebelii przeciwko władzom i rządowi Zjednoczonych Stanów, a w celu zastosowania środków właściwych i potrzebnych dla supresji rzeczonej rebelii, tego pierwszego dnia stycznia roku Pańskiego tysiąc osiemset sześćdziesiątego trzeciego, w zgodzie z moim zamiarem, proklamowanym publicznie na pełny okres stu dni, liczony od dnia powyżej wpierw wymienionego, wskazuję i określam stany oraz części stanów gdzie ludność znajduje się dzisiaj w stanie rebelii przeciwko Zjednoczonym Stanom, jak następuje:

 

Arkansas, Texas, Louisiana (z wyjątkiem parafii St. Bernard, Plaquemines, Jefferson, St. John, St. Charles, St. James, Ascension, Assumption, Terrebonne, Lafourche, St. Mary, St. Martin oraz Orleans, włącznie z miastem New Orleans), Mississippi, Alabama, Florida, Georgia, South Carolina, North Carolina oraz Virginia (bez czterdziestu ośmiu powiatów określanych jako West Virginia, oraz powiatów Berkeley, Accomac, Northhampton, Elizabeth City, York, Princess Anne i Norfolk, włącznie z miastami Norfolk oraz Portsmouth), które to wyszczególnione miejsca są obecnie traktowane tak, jakby ta proklamacja nie była wydawana.

 

Z racji mojego umocowania oraz dla wyjaśnionego wyżej celu nakazuję i deklaruję, iż wszystkie osoby trzymane jako niewolnicy we wskazanych stanach oraz stanów częściach są na zawsze wolne; natomiast władza wykonawcza rządu Zjednoczonych Stanów, włącznie z dowództwem ich armii i marynarki, będzie uznawać oraz wspierać wolność owych rzeczonych osób.

 

Niniejszym zobowiązuję ludzi tak oto ogłoszonych wolnymi, aby powstrzymywali się od wszelkiej przemocy, chyba że w obronie własnej; polecam im także, aby w miarę możności pracowali, za rozsądnym wynagrodzeniem.

 

A dalej deklaruję i obwieszczam, iż osoby o stosownej kondycji będą przyjęte do służby zbrojnej Stanom Zjednoczonym, dla obsady fortów, stanowisk, placówek oraz innych miejsc, a także dla obsługi jednostek pływających w rzeczonej służbie.

 

Natomiast dla tego aktu, uważanego szczerze za akt konstytucyjnej sprawiedliwości pod zbrojnym przymusem, wzywam o rozważne oceny od ludzi, a łaskawe sprzyjanie Wszechmogącego Boga.

 

Na świadectwo czemu złożyłem podpis oraz oddałem pod pieczęć Stanów Zjednoczonych.

 

Dokonano w mieście Waszyngton, dnia pierwszego stycznia, roku Pańskiego tysiąc osiemset sześćdziesiątego trzeciego, a Niepodległości Stanów Zjednoczonych Ameryki roku osiemdziesiątym siódmym.
Abraham Lincoln
William H. Seward, Sekretarz Stanu

 

*****

 

I do not intend posters for the Gettysburg Address or the Proclamation; I enclose the texts with the book format for the translations.

 

Nie przewiduję plakatów dla Przemowy i Proklamacji; załączam teksty z formatem książkowym tych tłumaczeń.

 

Read about the American civil war
|
Przeczytaj o amerykańskiej wojnie domowej:
The Gettysburg Address and the Civil War
Przemowa gettysburska i wojna domowa

 

Advertisements